4 Οκτωβρίου – 24 Οκτωβρίου: Οι 20 μέρες που συγκλόνισαν τη χώρα!
Νέα Κυβέρνηση, νέα πρόσωπα, νέος προσανατολισμός, νέο ήθος.
Η Αλλαγή – που ως σύνθημα εξακολουθεί να είναι απαίτηση των καιρών μας – παρουσιάζεται μπροστά στα μάτια των Ελλήνων που με δέος, παρακολουθούν να μετουσιώνονται σε πράξη σιγά σιγά όσα επί δεκαετίες ονειρεύονταν, όσα πανθομολογουμένως συζητούσαν μεταξύ τους ως αναγκαιότητα!
Μικρό κυβερνητικό σχήμα, νέα πρόσωπα φορείς καινοτόμων ιδεών αλλά και εμπειρίας, νέο ήθος στην άσκηση της εξουσίας (που μην ξεχνιόμαστε εκπορεύεται από το Λαό και ασκείται για τον Λαό), κεντρικός συντονισμός (η έλλειψη του οποίου οδήγησε πολλές Κυβερνήσεις σε αδιέξοδα και λάθη), νέος προσανατολισμός στην πολιτική στόχευση, ορατός από τις πρώτες κιόλας εξαγγελίες και παρεμβάσεις, νέο ήθος, δημοκρατικό, έντιμο και ευθύ, μακριά από μεγαλοστομίες, δημόσιες σχέσεις και φανφαρονισμούς του παρελθόντος.
Ο πήχης είχε ανέβει ήδη ψηλά, ύστερα από την καταστροφική πολιτική των προηγούμενων Κυβερνήσεων, τον ανέβασε ακόμα ψηλότερα ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου, με την επιμονή του στις αναγκαίες πολιτικές πρωτοβουλίες για την ανασυγκρότηση της χώρας. Και γιατί να μην το κάνει? Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μόνο Φορέας Αλλαγής, είναι η πολιτική δύναμη Ευθύνης, που σκοπό έχει την προσφορά στον πολίτη και στον τόπο.
Απέναντι σε μια Ν.Δ. σπαρασσόμενη (για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα) από εσωτερικές μικροκομματικές έριδες, φαίνεται ότι η νέα Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα «παίζει χωρίς αντίπαλο». Τα πολιτικά αδιέξοδα της Συντηρητικής παράταξης είναι εμφανή και αποτυπώνονται ανάγλυφα στις σπασμωδικές παρεμβάσεις τους στο θέμα των stage, υπερασπιζόμενοι κατ’ ουσίαν ένα καθεστώς εμπορίου ελπίδας βασισμένο στην παραπληροφόρηση και στον «μαυρογιαλουρισμό»!
Oμως δεν είναι ακριβώς έτσι. Αντίπαλός δεν είναι ο «κακός εαυτός» ή «η ελπίδα» που ξανάναψε σαν μικρή φλόγα στις καρδιές των Ελλήνων. Οσοι έχουμε μεγαλώσει και γαλουχηθεί μέσα στην μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη , γνωρίζουμε βαθιά μέσα μας πως η Κυβέρνηση θα τα καταφέρει!
Ο αντίπαλος της Κυβέρνησης είναι η – ενδεχόμενη – αδυναμία της να επικοινωνήσει το πολιτικό της έργο. Είναι ο κίνδυνος που ελλοχεύει να βυθιστεί σε μια εγωκεντρική αυταρέσκεια ή σε μια τεχνοκρατική διελκυστίνδα και να μην κάνει πράξη αυτό που ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου έβαζε ως πρώτιστη προτεραιότητα: «Συμμετοχή».
Ο Αείμνηστος Ηγέτης Ανδρέας Παπανδρέου είχε μιλήσει για τους «ρυθμούς» στον πολιτικό βηματισμό των πρώτων Κυβερνήσεών του. Είχε όμως και τον κομματικό μηχανισμό συγκροτημένο και αξιόπιστο, ώστε να πετυχαίνει την διασύνδεση και την όσμωση με την Κοινωνία. Έναν κομματικό μηχανισμό, σήμερα εν πολλοίς απαξιωμένο και ευνουχισμένο.
Καλείται λοιπόν ο Γιώργος Παπανδρέου, ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αυτή τη φορά, να πετύχει – με την πολιτική και οργανωτική του πρόταση – την αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ ώστε να γίνει το όχημα επικοινωνίας του κυβερνητικού έργου αλλά και μεταφοράς των προβλημάτων που θα αναφύονται στη βάση. Να καταφέρει δηλαδή να ξανακάνει το ΠΑΣΟΚ την πρωτοπόρα εκείνη οργάνωση που συνέδεε αξιόπιστα και αποτελεσματικά τις απαιτήσεις της Κοινωνίας με τις πολιτικές στοχεύσεις της εξουσίας.
Η πρόταση για το νέο πολιτικό Συμβούλιο (όπως έχει μετονομαστεί το παλιό Εκτελεστικό Γραφείο) θεωρούμε ότι εμπεριέχει τις προϋποθέσεις για τα παραπάνω. Ένα καλό μείγμα πολιτικής εμπειρίας και νεανικού ενθουσιασμού, με κοινό στοιχείο την κομματική αφοσίωση, προσφέρει τα εχέγγυα για μια πετυχημένη ιδεολογική και οργανωτική αναβάθμιση, στην προοπτική της ανασυγκρότησης του κομματικού ιστού και της επανασύνδεσης του με την κοινωνική βάση.
Χρέος του νέου Πολιτικού Συμβουλίου είναι να παράξει πολιτική, να ξαναβάλει την Οργάνωση σε ράγες, να επικοινωνήσει αποτελεσματικά το Κυβερνητικό έργο. Αλλοίμονο αν αφήσουμε την επικοινωνία αυτή στα χέρια των μεγαλοεκδοτών και των μεγαλοκαναλαρχών. Οι αριστεροί εξάλλου είχαν πάντα ως επικοινωνιακό τους εργαλείο την ίδια τους την οργάνωση. Ας κάνουμε αυτό το εργαλείο αποτελεσματικό.
25/10/2009
